Herken je regie-stoel door de IK-methode

 

Je bent heel geboren.
Compleet. Verbonden met alles.
Er was geen verschil tussen jou en de wereld om je heen.

Maar al snel leerde je hoe de wereld in elkaar zat.
Wat goed was, wat fout. Wat mocht, wat niet.
Wie jij was — of eigenlijk, wie je moest zijn.
Laag voor laag werden er filters over jouw oorspronkelijke waarneming gelegd.
Zonder dat je het doorhad, ging je kijken door een bril
die niet van jou was.

Deze methode helpt je die bril af te zetten.

Niet om ‘beter’ te worden,
maar om weer te zien wie jij werkelijk bent
— vóór al die verhalen.

Want zolang je kijkt door het filter van een oud geloof,
beweeg je je leven vanuit een illusie.
Zodra je doorziet dat jij niet het verhaal bent
maar de waarnemer ervan,
ontstaat er ruimte.
Ruimte om te kiezen.
Ruimte om te bewegen.
Ruimte om jouw plek als regisseur terug in te nemen.

Wanneer je denkt dat de ander je niet begrijpt,
is er iets in jou dat zichzelf nog niet durft te zien.

— Anke

 
Je merkt dat er iets gebeurt met jouw. Je voelt je een speelbal. iets overkomt jouw. 
 
1. Herken de bril
 
Begin met de zin:
“Ik word…” of “Ik ben iemand die altijd…”
Bijvoorbeeld:
•Ik word niet gezien
•Ik ben iemand die altijd gebruikt wordt
•Ik word buitengesloten
•Ik ben niet belangrijk
 
Deze zinnen laten zien dat je je in een slachtofferpositie bevindt.  Je voelt je een speelbal van iets of iemand. Je kijkt door een bril van een oud verhaal.
 
⸻
 
2. Erken wat je gelooft
 
Schrijf het op. Of zeg het hardop.
Door het buiten jezelf te plaatsen, begint het al te verschuiven.
Soms is het confronterend. En soms helpt het om iets te zeggen als:
“Als dit nooit verandert, wil ik het toch durven zien.”
 
⸻
 
3. Kijk met de ogen van de camera
 
Beschrijf de situatie alsof je een filmopname terugkijkt.
Wat gebeurde er letterlijk, feitelijk?
Zonder interpretatie.
Bijvoorbeeld:
Je ziet het verschil tussen interpretatie en realiteit.
 
⸻
 
4. Kies opnieuw
 
Vanuit helderheid kun je een nieuwe keuze maken.
Niet om iets te fixen. Niet om iets weg te duwen.
Maar simpelweg omdat jij opnieuw kunt kiezen.
 
Elke keer dat je deze cyclus doorloopt, versterk je je ware IK.
En elke keer dat je kiest vanuit die plek, verandert je wereld.
Niet omdat jij harder werkt, maar omdat de bril is afgezet.
 
5. Doe een actie in lijn met je nieuwe keuze. Wanneer de actie op één lijn zit met je nieuwe keus, dan pas ontstaat er een nieuwe frequentie in je realiteit. Dit is dus een hele belangrijke stap.
Het grappige is, dat er in de realiteit zonder filters geen verschil is tussen groot en klein. Dit idee is één van onze filters. Dus het is makkelijker om een kleine actie te doen. Bijvoorbeeld, 
ik heb net in stap 4 gekozen om een ‘opgeruimd huis’ te hebben, is elk dingetje, hoe klein ook, wat je opruimt een versterking van de nieuwe frequentie van je realiteit. Dus 10 kleine dingetjes opruimen, 
doet meer dan 1 groot ding. En let goed op wat je actie is; iets verplaatsen is een andere actie dan iets werkelijk opruimen.
 
⸻
 
Werkt dit alleen met begeleiding?
 
Nee. Je kunt dit proces zelf leren.
Maar… samen met iemand die veel brillen heeft afgezet, wordt het makkelijker.
Mijn frequentie is minder verstoord door oude lenzen.
Daardoor ontstaat er ruimte. En in die ruimte wordt jouw bril zichtbaar.
 
Maar jij bent de enige die ’m af kan zetten.
En dat is precies waarom deze methode krachtig is.
Niet omdat je hulp krijgt.
Maar omdat je authorschap terugpakt.
 
⸻
 
Wil je dit zelf ervaren?
In een sessie gaan we samen op zoek naar de bril — en ontdekken wat er gebeurt als je ’m afzet.
Je zult merken: het is niet iets dat je doet. Het is iets dat je herinnert.
En dat verandert alles.

Mechanics of perception: 

 

Two positions. Your position. Meaning. The house of yesterday does not exist anywhere. The one that witnesses the body move. That witnesses the story happening. Reality is being generated now, from this position.  It only exists as a rendered continuity inside awareness. 

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Van speelbal tot regisseur

 
2.Short intro (toggle open):
Wil je je leven niet langer laten bepalen door oude verhalen die je beperken?
Dan is deze methode voor jou.
Je leert herkennen door welke bril je kijkt,
hoe dat je gedrag en je keuzes beïnvloedt —
en hoe je kunt kiezen voor een andere plek op het toneel van je leven.
Stap voor stap terug naar je regisseursstoel.
 
3.De 5 stappen (elk als toggle, in ik-vorm of jij-vorm – jij kiest):
Stap 1 – Herken het Filter
Er gebeurt iets dat je raakt.
Iets buiten jou lijkt je macht te ontnemen.
Je voelt je speelbal van het verhaal.
Je schrijft het op. Je benoemt het.
Bijvoorbeeld: “Ik mag niet voelen.”
Dat is het filter dat jij nu draagt.
(Daaronder de uitleg over hoe het filter ontstaat uit je jeugd)
Stap 2 – Erken het Geloof
Wat geloof jij, precies?
Niet in je hoofd, maar in je lijf.
Wat denk je diep vanbinnen over jezelf?
Bijvoorbeeld: “Ik word toch nooit begrepen.”
Je erkent het. Je ademt erbij.
Dit geloof heeft je realiteit jarenlang vormgegeven.
Maar je bent het niet. Je bent de kijker.
Stap 3 – Zie het van Buitenaf
Zet een stap opzij.
Wat is er feitelijk gebeurd?
Wat zou een camera zien?
Of: wat zou de kamer registreren als zij ogen had?
Nu zie je het verschil tussen je bril… en de werkelijkheid.
(Hieronder kan een apart blok komen: “Wat als je emoties loskomen?”)
Stap 4 – Kies een Nieuwe Beweging
Nu je weet dat je een bril op hebt,
kun je ook kiezen om hem af te zetten.
Wat zou je doen als je dit oude geloof niet meer hoefde te geloven?
Kies een andere handeling. Eén kleine beweging.
Stap 5 – Breng het in de Wereld
Een keuze blijft een gedachte,
totdat je het in beweging brengt.
De echte magie zit in de actie die volgt.
Je verandert je realiteit,
omdat je vanuit een andere plek begint te leven

🌟 Van Speelbal naar Regisseur – De Methode

Intro (tekstblok of toggle)

Wil je je leven niet langer laten bepalen door oude verhalen die je beperken?
Dan is deze methode voor jou.
Je leert herkennen door welke bril je kijkt,
hoe dat je gedrag en je keuzes beïnvloedt —
en hoe je kunt kiezen voor een andere plek op het toneel van je leven.
Stap voor stap terug naar je regisseursstoel


🪞 Stap 1 – Herken het Filter (Toggle of tekstblok)

Er gebeurt iets dat je raakt.
Iets buiten jou lijkt je macht te ontnemen.
Je voelt je speelbal van het verhaal.

Wat doe je?
– Je schrijft het op.
– Je benoemt het hardop (of tegen iemand).
– Je erkent dat je je slachtoffer voelt.

Voorbeeld
“Ik mag niet voelen.”

✨ In je jeugd was je nog één met de wereld. Alles was verbonden.
Toen begon men je te vertellen: “Dat is een stoel.” “Dat is fout.”
Langzaam ontstonden de eerste brillen.

En op een dag gebeurde er iets dat je een besluit liet nemen, zoals:
“Ik mag niet voelen.”
Dat besluit is een bril.
Deze methode helpt je hem af te zetten —
en weer te kijken met de ogen van wie je werkelijk bent.

⸻

💡 Stap 2 – Erken het Geloof

Wat geloof jij werkelijk, diep vanbinnen?
Niet wat je denkt, maar wat je lijf al jaren gelooft.

Voorbeeld:
“Ik word toch nooit begrepen.”

Voel wat dit geloof met je doet.
Voel de angst, de pijn, het ingesloten zijn.

Dit geloof heeft jarenlang je keuzes gestuurd —
maar je bént het niet.
Je bent de kijker.

⸻

👁 Stap 3 – Zie het van Buitenaf

Zet een stap opzij.
Wat is er feitelijk gebeurd?

Vraag jezelf af:
– Wat zou een camera zien?
– Wat zou de kamer registreren als ze ogen had?

Hier zie je het verschil tussen het verhaal in je hoofd
en wat er werkelijk is.

(→ Hier kun je later een apart blok plaatsen: “Wat als er emoties loskomen?”)

⸻

🧭 Stap 4 – Kies een Nieuwe Beweging

Nu je weet dat je naar een oude bril keek,
kun je ook kiezen om hem af te zetten.

Vraag jezelf:
Wat zou ik doen als ik dit oude geloof niet meer hoefde te geloven?

Kies één kleine beweging — een actie van een andere jij.

⸻

🌱 Stap 5 – Breng het in de Wereld

Een keuze blijft een gedachte
zolang je niets doet.

Maar de magie zit in de beweging die volgt.
Je verandert je realiteit
door vanuit een andere plek te leven.

Zet een actie die klopt met je nieuwe zicht.
Dat is het moment waarop jij van speelbal
weer regisseur wordt van je eigen toneel